هدف از این پژوهش، مقایسه عوامل روانی ورزشکاران آسیب دیده و غیر آسیب دیده و پیش بینی ورزشکارانی که در معرض خطر آسیب دیدگی قرار دارند، با توجه به عوامل روان شناختی است. از میان دانشجویان پسر ورزشکار در سال 1384، 169 دانشجوی شرکت کننده در مسابقات دو و میدانی با میانگین سنی 22.7±3.7 سال، به صورت نمونه در دسترس انتخاب و بر اساس نتایج پرسشنامه آسیب، آزمودنی ها به دو گروه ورزشکاران آسیب دیده (75 نفر) و غیر آسیب دیده (94 نفر) تقسیم شدند. در این تحقیق از برگه مشخصات فردی، پرسشنامه اضطراب حالتی رقابتی (CSAI-2) 2- رینر و مارتنز، پرسشنامه 34 سوالی آیزنک، مصاحبه و پرسشنامه محقق ساخته آسیب های ورزشی، قبل از انجام مسابقات دو و میدانی استفاده و در مورد گروه های نمونه اجرا شد. همچنین از روش آماری تحلیل واریانس یکطرفه برای بررسی تفاوت های بین دو گروه، و از روش تحلیل تمایزات برای پیش بینی احتمالی آسیب دیدگی ورزشکاران استفاده شد. به طور کلی نتایج این تحقیق بین ویژگی های روان شناختی دو گروه، تفاوت نشان می دهد (P<0.01). همچنین تحلیل تمایزات نشان داد ورزشکارانی که از پرسشنامه این تحقیق نمره 83 به بالا را کسب کنند، مستعد آسیب هستند و در آینده بیشتر احتمال دارد دچار آسیب دیدگی شوند. در نهایت محققان بر این باورند که با بررسی ویژگی های شخصیتی و عوامل روان شناختی می توان احتمالا ورزشکارانی را که در معرض خطر آسیب دیدگی قرار دارند، شناسایی کرد و راهکارهای مناسب را به منظور پیشگیری از آسیب دیدگی به کار برد.

در این پژوهش ویژگی های روانشناختی ورزشکاران آسیب دیده و غیر آسیب دیده به منظور تعیین تاثیر عوامل روانی بر آسیب دیدگی بررسی شده است. از میان تمامی دانشجویان پسر ورزشکار، 169 نفر دانشجوی شرکت کننده در مسابقات دانشجویی دو و میدانی با میانگین سنی 22.5 سال نمونه آماری در دسترس انتخاب شدند. بر اساس نتایج پرسشنامه آسیب، آزمودنیها به دو گروه ورزشکاران آسیب دیده (75 نفر)، و غیر آسیب دیده (94 نفر) تقسیم شدند. از این تعداد 26 نفر نیز در حین انجام مسابقات دچار آسیب دیدگی شدند. در این تحقیق از برگه مشخصات فردی، پرسشنامه اضطراب حالتی رقابتی -2 (CSAI-2) رینر مارتنز، پرسشنامه 34 سوالی آیزنک (خطر پذیری، هیجان طلبی و پرخاشگری)، مصاحبه و پرسشنامه محقق ساخته آسیب های ورزشی قبل از انجام مسابقات دو و میدانی استفاده و در مورد گروه های نمونه اجرا شد. نتایج نشان داد ورزشکارانی که اعلام کردند در 2 سال قبل از مسابقات آسیب دیده اند، در ویژگی های روانشناختی اضطراب شناختی، اضطراب تنی، خطرپذیری، هیجان طلبی و پرخاشگری نسبت به ورزشکاران غیر آسیب دیده امتیاز بالاتری کسب کرده بودند و اعتماد به نفس کمتری داشتند (0.01>p). بین ویژگی های روانشناختی اضطراب تنی، خطرپذیری، هیجان طلبی و پرخاشگری ورزشکاران آسیب دیده در حین مسابقات و ورزشکاران غیر آسیب دیده تفاوت معناداری وجود داشت (0.01>p). ولی بین اضطراب شناختی و اعتماد به نفس دو گروه تفاوت معناداری مشاهده نشد. وجود تفاوت معنادار در ویژگی های روانشناختی دو گروه نشان می دهد که ورزشکاران آسیب دیده روحیه خطرپذیری و هیجان طلبی دارند و از خطر کردن واهمه ای ندارند، به همین دلیل احتمالا خود را بیشتر در موقعیت های خطرزا که پیامد آن آسیب دیدگی است قرار می دهند. همچنین این احتمال داده می شود که عوامل روانی همچون استرس و اضطراب بر آسیب دیدگی ورزشکاران تاثیر داشته باشند. لذا مربیان و مسوولان با کمک روان شناسان لازم است این افراد را شناسایی کنند و اقدامات لازم را صورت دهند.

لطفا برای مشاهده چکیده به متن کامل (PDF) مراجعه فرمایید.

مقدمه: وقوع پیمان شکنی، نقش مهمی در ایجاد مشکلات روانی دارد و سبب ایجاد درماندگی روان شناختی و عدم استحکام روابط زناشویی می شود. در این راستا، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت بر درماندگی روانشناختی زنان آسیب دیده از روابط فرا زناشویی صورت گرفت. روش کار: پژوهش حاضر به روش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون پس آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری این پژوهش را کلیه زنان آسیبدیده از روابط فرا زناشویی که در بازه زمانی ششماهه دوم سال 1398 به مرکز مشاوره آموزش و پرورش شهر بیرجند مراجعه کرده بودند، تشکیل داد. از این بین 30 نفر از زنان به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب و به طور تصادفی به دو گروه آزمایش (15 نفر) و کنترل (15 نفر) منتسب شدند. قبل از اجرای مداخله آموزشی، پیش-آزمون در هر دو گروه انجام شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه افسردگی، اضطراب و استرس لاویبوند و لاویبوند (1995) جمع آوری گردید. روش اجرای مداخله شفقت درمانی به صورت آموزش در طی 8 جلسه برای گروه آزمایش بود و گروه کنترل آموزشی را دریافت نکردند. سپس از هر دو گروه پس آزمون گرفته شد. فرضیه ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تک و چند متغیره مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها: درمان مبتنی بر شفقت بر کاهش درماندگی روانشناختی زنان آسیب دیده از روابط فرا زناشویی موثر بوده است و میانگین. (P <0/ نمره درماندگی روان شناختی گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل کاهش یافته است (05 نتیجه گیری: بر اساس یافته های به دست آمده از پژوهش حاضر، پیشنهاد می شود برای کاهش مشکلات روان شناختی زنان آسیب درمانی بهره گرفته شود.

مقدمه و اهداف: مفصل زانو یکی از پیچیده ترین و بزرگ ترین مفاصل سینوویال موجود در بدن می باشد که به جهت موقعیت قرارگیری و نوع استرس های فیزیکی وارد بر آن، در ضایعات ضربه ای ناشی از ورزش و تصادفات در معرض ابتلا به آسیب قرار دارد. همچنین از آنجایی که هیچ تحقیقی تفاوت بین مکانیک بافت سلولی بیماران و ورزشکاران را به صورت فراساختاری و نانو بررسی نکرده است، مطالعه حاضر با هدف مقایسه ساختار نانوبیومکانیکی سلول لیگامان صلیبی قدامی آسیب دیده بین مردان ورزشکار و غیرورزشکار، می تواند در توسعه علم بیومکانیک سلول و کامل شدن دانش در حیطه مکانیک بدن انسان بسیار موثر باشد. مواد و روش ها: در مطالعه حاضر نمونه های آماری شامل 7 مرد ورزشکار و 7 مرد غیرورزشکار با آسیب لیگامان صلیبی قدامی بودند که به صورت در دسترس انتخاب شدند. توسط جراح ارتوپد مخصوص هر آزمودنی، نمونه بافت گرفته شد و برای بررسی تعداد و قطر فیبریل ها، رافنس و توپوگرافی سلول با میکروسکوپ نیروی اتمی آماده سازی شدند. در نهایت نیز تصاویر و داده های به دست آمده توسط نرم افزار تحلیل تصویر (Dual Scope TM/Raster Scope TM-SPM) محاسبه شد. تحلیل آماری داده ها در سطح معنا داری 05/0 با استفاده از نرم افزار SPSS انجام و جهت مقایسه داده ها از آزمون آماری t مستقل برای نمونه های مستقل استفاده شد. یافته ها: یافته ها نشان داد که ساختار نانوبیومکانیکی سلول لیگامان صلیبی قدامی آسیب دیده، شامل میزان رافنس سطح (nm)، تعداد فیبریل در هر واحد و قطر فیبریل (nm)، بین مردان ورزشکار و غیرورزشکار متفاوت است. همچنین تصاویر توپوگرافی گرفته شده از نواحی مختلف بافت لیگامان آسیب دیده به صورت دوبعدی و سه بعدی در برش های طولی و عرضی این دو گروه، در بعضی از نواحی آرایش نامنظمی از فیبریل های کلاژنی را نشان دادند و فیبریل ها در یک جهت نبودند. نتیجه گیری: با توجه به میانگین نسبی ورزشکاران در متغیرهای تحقیق حاضر و همچنین با در نظر گرفتن اینکه عضلات اطراف ناحیه زانو در ورزشکاران قوی تر از غیرورزشکاران است، عضلات مجاور فشار را از روی ACL برداشته و باعث شده است که بین ویژگی های مکانیکی سلول و بافت ACL مردان ورزشکار و غیرورزشکار در مطالعه حاضر تفاوت وجود داشته باشد.

آشفتگی شناختی یک وضعیت بحرانی است که می تواند پس از آسیب های ورزشی ظاهر شود و بر توانایی ورزشکار تأثیر بگذارد بنابراین هدف پژوهش حاضر اثربخشی واقعیت درمانی گروهی برآشفتگی شناختی ورزشکاران آسیب دیده بود.جامعه آماری این پژوهش 100 نفر از ورزشکاران آسیب دیده استان خوزستان بودند که نمره های آن ها در آزمون آشفتگی شناختی یک انحراف معیار بالاتر از میانگین بود. از این جامعه 36 نفر به روش نمونه گیری تصادفی انتخاب و در دو گروه تجربی و کنترل گمارده شدند. ابزار مورداستفاده، مقیاس آشفتگی شناختی ماسون (2001) بود. طرح پژوهش از نوع شبه آزمایشی با پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری با گروه کنترل بود که پس از انتخاب تصادفی، گروه آزمایش یک روز بعد از پیش آزمون مداخله را به مدت 10 جلسه 75 دقیقه ای و یک بار در هفته دریافت کرد. یک روز بعد از مداخله پس آزمون و دو هفته بعد، پیگیری اجرا شد. به منظور تجزیه وتحلیل داده ها از تحلیل واریانس با اندازه گیری مکرر و t مستقل استفاده شد. نتایج تفاوت معنی­داری در میانگین نمرات گروه تجربی و کنترل نشان داد و موجب کاهش آشفتگی شناختی گروه آزمایش است و این نتیجه در پیگیری نیز مشاهده شد.بنابراین به نظر می­رسد واقعیت درمانی گروهی روشی مؤثر برای کنترل و بهبود آشفتگی شناختی در ورزشکاران آسیب دیده است و می توان از این روش به عنوان راهی برای کنترل و بهبود آشفتگی شناختی در ورزشکاران استفاده کرد.

هدف پژوهش حاضر ارائه مدل نقش سلامت معنوی بر کیفیت زندگی کاری و سازگاری روان شناختی ورزشکاران حرفه ای آسیب دیده بود. روش این پژوهش از نظر هدف، کاربردی و به لحاظ گردآوری داده ها، توصیفی-همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش، کلیه ورزشکاران حرفه ای مراجعه کننده به هیئت پزشکی ورزشی استان گلستان در سال 1397 با میانگین سنی 8/2± 8/25 بود. گردآوری اطلاعات به صورت میدانی و با استفاده از ابزار پرسش نامه انجام گرفت. پرسش نامه استفاده شده در پژوهش حاضر دارای 68 سوال بود که سه متغیر سلامت روان (12 سوال)، سازگاری روانشناختی (29 سوال) و کیفیت زندگی کاری (27 سوال) را مورد سنجش قرار داد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد سلامت معنوی بر سازگاری روان شناختی و کیفیت زندگی کاری ورزشکاران آسیب دیده حرفه ای تاثیر معناداری دارد. بنابراین پیشنهاد می گردد تا با کمک به ورزشکاران حرفه ای در شناخت خود و توانایی های خود، ضمن بهبود سلامت معنوی به ارتقا سازگاری روان شناختی و کیفیت زندگی کاری کمک نمایند.